Satürn gündüz evimden karşısındaki gece evime bakıyor ve gülüyor. Gündüz evim uykuda sanırken o aynadan bana pis pis gülüyor ve kulağımın dibinden fısıldıyor…
Gece evime güneşime ters ters bakıyor Satürn, “egonu nasıl alaşağı ediyorum görüyor musun? Nasıl seni huysuz aksi biri yapıyorum özellikle geceleri yapayalnızken. Gündüz bir türlü idare ediyorsun işinde gücünde ego gösterileri yaparken, etrafın insan kaynarken, ama gece, gece öyle mi? “Sen güneş battı, sahne kapandı, kuytuma çekileyim” dediğinde bile karşıdan ben bakıyorum, dinlenmek yok düşün düşün diyorum ve sen düşündükçe dibi boyluyorsun. Tam kılıç kalkan kuşandığında ben yansıyorum aynanda ve diyorum ki sana: “yalnızsın”…
Gece evime merkürüme ters ters bakıyor Satürn, “dilini bağlıyorum geceleri görüyor musun? Böylelikle konuşacak kimsen kalmıyor geceleri, gıkın çıkmıyor, çıkmadıkça içine kusturuyorum sana. Sonra beyin kıvrımlarını yakıyorum ve sen düşünceden düşünceye gerçek-yalan zıplıyorsun; oyuncağımsın en sevdiğim gölgemde yansıyan.”
Gece evime neptünüme ters ters bakıyor Satürn, “dilini bağladım yaa, hıncını kalemden alıyorsun bu sefer. Bir çıkış yolu buluyorsun kendince, yazıya döküyorsun söyleyemediklerini. Yazıyor, karalıyor, üste koyduruyorum alta aldırıyorum yine doldurtmuyorum sana ne yapıp edip içinde ki boşluğu. Sonra hayallerine giriyor ve olmadık şeylere inandırıp tutunduruyorum seni. Bir akşam mı? Gecede bilinçaltında rüyalarındayım, sen kendini kötü hissedesin diye karabasanları yolluyorum, hep dilinin ucunda, yastığın altında gölgem mevcut…”
Gece evime venüsüme ters ters bakıyor Satürn, “en ulaşılmaz, en yalancısını yolluyorum, seni düşerken izlemek hoşuma gidiyor sen gölgemde asılı kaldıkça. Bir sanata taptırıyorum, bir paranı köşeye attırıyorum bir türlü seni her seferinde avucumun içine almayı başarıyorum.”
Ve sen yazılarını yazarken, en sevdiğin iletişim halindeyken, kendini dolu dolu yazılarda doymuş sanırken ben kulağının dibinden sana sesleniyorum: “dön bir bak, evin içinde kimse olmadıktan sonra neye yarar dolu sanman kendini yazıştığın yerlerde. İçini akıtmıyorsun sadece daha fazla can kaybediyorsun. Aynana (bana) baktıkça gittikçe bana benziyorsun; sert, aksi, huysuz ve yapayalnız”.
KuKi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
iZ BıRaK ...